U bevindt zich hier :
»
»

Diabetische voetzorg 2015: welke regels en wetten hebben hiertoe geleid

Wat is nu de achtergrond van hoe de diabetische voetzorg in 2015 wordt geregeld? In onderstaand overzicht nemen we u in vogelvlucht mee langs documenten, regels en wetten die direct of indirect hebben bijgedragen aan hoe de diabetische voetzorg in 2015 wordt geregeld.

NDF-zorgstandaard
In 2003 ontwikkelt de Nederlandse Diabetes Federatie (NDF) de NDF-Zorgstandaard. De Federatie, is koepelorganisatie van patiënten, behandelaars en wetenschappers en daarmee het central aanspreekpunt binnen het diabetesveld voor overheid en verzekeraars. In de zorgstandaard wordt de norm (gebaseerd op richtlijnen en wetgeving) aangegeven waaraan goede diabeteszorg en preventie moet voldoen. Hierbij wordt het voor alle partijen in de markt inzichtelijk wat zij kunnen en mogen verwachten in het preventie- en behandelingstraject. Voetzorg is onderdeel van de zorgstandaard maar is hier niet uitgebreid in omschreven. De standaard wordt om de zoveel jaar geüpdatet .

Pakketscan Diabetes 2008
In 2008 brengt het College van Zorgverzekeraars (CvZ) de pakketscan Diabetische zorg uit. Hierin vergelijkt het CVZ de gevraagde, aangeboden en verzekerde zorg en onderzoekt of het verzekerde pakket in voldoende mate de benodigde zorg dekt en of mensen in de praktijk ook de zorg krijgen waarvoor ze verzekerd zijn. Conclusie is dat er vraag is naar voetzorg en dat voetzorg aangeboden wordt maar dat er patiënten zijn die afzien van voetzorg omdat ze het zelf moeten betalen. Dit leidt uiteindelijk weer tot complicatie en hogere kosten.

Wet Marktordening Gezondheidszorg
In 2006 komt de overheid  met de Wet Marktordening Gezondheidszorg waarin ze stelt dat ook de gezondheidszorg moet gaan concurreren. Achterliggend motief is dat de kosten voor de gezondheidszorg alsmaar blijven stijgen en dat meer marktwerking leidt tot betere en goedkopere zorg voor de patiënt. De NZa wordt opgericht als organisatie om deze marktwerking te controleren.

De overheid trekt zich steeds meer terug als regelgever en laat de invulling van uitspraken onder andere gedaan door het CVZ over aan het veld.

CVZ standpunt voor mensen met diabetes mellitus
Naar aanleiding van de pakketscan adviseert het CvZ in 2010 de overheid om, naast de screening, tevens het gericht voetonderzoek evenals de behandeling van risicofactoren van de diabetische voet vanuit de basisverzekering te bekostigen. Hiermee worden zorgverzekeraars verplicht om voetzorg in te kopen. De zorgonderdelen betreffen geneeskundige zorg zoals de huisarts en medisch specialist plegen te bieden.

NZa Beleidsregel Integrale bekostiging multidisciplinaire zorgverlening chronische aandoeningen (DM type 2, VRM, COPD)
Middels deze beleidsregel kan de voetzorg beschreven in het standpunt van CVZ in 2010 tot 2015 enkel formeel worden ingekocht. Om te verduidelijken aan welke regels zorgverleners en zorgverzekeraars zich moeten houden is de beleidsregel 'Huisartsen zorg en (gecoördineerde) multidisciplinaire zorg' ontwikkeld: daarin is vastgesteld dat de zorg alleen kon worden gedeclareerd via een zorggroep. Ook voor diabetes wordt ketenzorg ontwikkeld via zorggroepen.

Zorgmodule Preventie Diabetische Voetulcera
Marktpartijen waaronder zorgverleners, zorggroepen en zorgverzekeraars weten niet duidelijk wanneer men welke voetbehandeling door welke zorgverlener moet laten doen en daarmee welke zorg men dient in te kopen. Om dit proces toch te voorspoedigen ontwikkelt de NVvP i.s.m. ProVoet in 2011 de Zorgmodule Preventie Diabetische Voetulcera als handreiking aan het veld. Hierin beschrijven ze de meest ideale voetzorg vanuit zorgverleners bezien om ulcera te voorkomen naar aanleiding van de uitspraak van CVZ. Deze handleiding wordt door zorgverzekeraars vaak gebruikt om de voetzorg in te kopen.  

Uitspraak ZiN
De uitspraak van het CvZ wat wel en wat geen verzekerde zorg was begon langzaam tot meer vragen te leiden, ook rees de vraag of kosten en baten wel in verhouding waren gezien er veel voetzorg vergoed werd waardoor er dreiging zou kunnen ontstaan of op de langere termijn de bekostiging van de voetzorg wel stand zou kunnen houden. ZiN geeft daarom nogmaals aan dat alleen medisch noodzakelijke zorg vergoed kan worden via de basisverzekering.  Ze stellen vast dat mensen met SIMM 1 die een vastgesteld verhoogd risico op huiddefecten hebben of een vastgesteld verhoogd risico op voetdeformiteiten recht op vergoeding hebben. Nogmaals het mag dan niet gaan om het knippen van gezonde nagels of andere verzorgende aspecten.

Tot aan 2014 definiëren enkele zorgverzekeraars de grens voor ‘medisch noodzakelijke zorg’ voor Simm’s 1 bij het niet in staat zijn tot zelfmanagement. Diabetespatiënten die wel in staat zijn tot zelfmangement krijgen de zorg niet via de basisverzekering vergoedt. ProVoet stelt een document op voor pedicures wanneer er sprake is van niet in staat zijn tot zelfmanagement.

Zorgmodule Preventie Diabetische Voetulcera 2014
Naar aanleiding van de vernieuwe uitspraak van ZiN maken ProVoet en de NVvP in 2014 een update van de zorgmodule. Vanaf zorgprofiel 2 is er recht op vergoeding via de basisverzekering. De grens ligt niet langer bij de zelfzorgcapaciteit maar bij medisch noodzakelijke zorg.

NZa Beleidsregel 'overige geneeskundige zorg'
Tot en met 2014 is er alleen een betaaltitel voor diabetische voetzorg binnen de ketenzorg. Met de NZa Beleidsregel 'Overige geneeskundige zorg' komt er ook een betaaltitel voor diabetische voetzorg buiten de ketenzorg. Voorwaarde hiervoor is dat er één hoofdaannemer is die de zorg bij de zorgverzekeraar kan declareren. De te declareren prestaties omvatten het totaalpakket aan werkzaamheden binnen de zorgprofielen zoals beschreven in de “Zorgmodule Preventie Diabetisch Voetulcera 2014”, voor zover deze door het Zorginstituut Nederland geduid zijn als geneeskundige zorg, die ten laste van de basisverzekering kan worden gebracht.

Per zorgprofiel krijgt de hoofdaannemer een vast bedrag per patiënt waarvoor hij de jaarlijkse voetzorg voor de diabetespatiënt moet regelen dit gebeurt op basis van individuele behandelplannen.
Zorgverzekeraars stellen in de meeste gevallen de podotherapeut aan als hoofdaannemer. Deze moet vervolgens contracten sluiten met pedicures die de zorg die ze leveren via de podotherapeut moeten declareren.