U bevindt zich hier :
»
»

BIG Misverstanden!

De minister schrijft: “Veel beroepsgroepen in de zorg zijn zich in toenemende maten aan professionaliseren. Dit is vanuit het oogpunt van kwaliteit van de zorgverlening een goed ontwikkeling”.

Misverstand 1: En ze schrijft: “ Wettelijke regeling van een beroep wordt door beroepsorganisaties nogal eens ervaren als statusverhogend en als erkenning van de betekenis van een beroepsgroep. Ook liggen er soms financieel-economische motieven ten grondslag aan de wens wettelijk gereguleerd te worden. Hoewel dit begrijpelijk, zijn status, erkenning en financieel-economische motieven geen reden voor opname in de Wet BIG”.

Voor regulering van een beroep worden de volgende vragen gesteld: Is de beroepsuitoefening gericht op de individuele gezondheidszorg? Is het beroep een basisberoep en is het voldoende onderscheidend? Is wettelijke regulering noodzakelijk om patiënten adequaat te beschermen? Dit zijn de vragen, die gesteld gaan worden de beroepsorganisaties zich bij VWS gaan melden voor een aanvraag.

Het is in ieder geval duidelijk, dat de medisch pedicure werkzaam is in hetzelfde domein als dat van de podotherapeut. De categorie patiënten is wel verschillend of kan wel verschillend zijn. Het beroep van medisch pedicure is in mijn mening onvoldoende onderscheidend. Daarnaast hebben de twee aanvragende organisaties nagelaten contact op te nemen met het NVvP bestuur om het een en ander met elkaar af te stemmen, te zoeken naar wel af te zonderen domeinen etc. En daarmee draagvlak te proberen te creëren voor de aanvraag. Want als er in het werkveld overeenstemming is dan versterkt dit de aanvraag.

Misverstand 2 is de zelfstandigheid, die men hoopt te kunnen verkrijgen door opname in de Wet BIG. De ervaring leert dat, ook nog op dit moment, zowel artikel 3 alsmede artikel 34 beroepen in werksituaties onder de verantwoordelijkheid of in opdracht van een arts werkzaam kunnen zijn. En daar is op zich niets mis mee als daarbij respect is voor elkaars deskundigheden en elkaars inbreng in bijvoorbeeld behandelplannen.

En het was tot voor een paar jaar gelden zo, dat artikel 34 beroepen, zoals de logopedist, de diëtist, de podotherapeut enzovoorts alleen maar patiënten in behandeling namen pas na verwijzing van een arts. Het heeft dus voor deze beroepen jaren geduurd voordat men heeft kunnen aantonen dat men deskundig genoeg en getraind was om  direct toegankelijk te worden.

Het is een goede ontwikkeling dat medisch pedicures door opleiding en toepassing hiervan in de praktijk een belangrijke bijdrage leveren aan de voetzorg .

Tot slot hoop ik, dat het aanvraagproces en de inhoudelijke beoordeling van de aanvraag leidt tot meer inzicht bij alle partijen in de voetengezondheidszorg. En ik hoop dat deze inzicht leidt tot betere samenwerking tussen alle partijen, zowel op het niveau van de individuele patiëntenzorg alsmede op het niveau van de beroepsorganisaties.

Peter Boelens, Voorzitter NVvP

02-11-2015
Terug
BIG Misverstanden! BIG Misverstanden! 2015-11-02 De minister schrijft: “Veel beroepsgroepen in de zorg zijn zich in toenemende maten aan professionaliseren. Dit is vanuit het oogpunt